En SOGAMA recollen dous tipos de lixo de toda Galicia: os contenedores amarelos de envases de plástico, metal e tetra-briks e os contenedores verdes de residuos xerais (todo o que non se separa). Así que nos puxemos todos as cofias e os cascos e fomos visitar as naves. O que menos nos gustou foi o cheiro, e máis dun andivo todo o tempo co narís tapado.

Nunha nave separaban os plásticos que chegaban xuntos nos contenedores amarelos: latas por un lado, tetra-briks por outro, e envases de plástico por outro. Facíano unhas operarias que traballaban nunha cinta transportadora, e tamén o facían mecanicamente uns imáns que chupaban as latas de metal. Ao final saía todo ben separado e empaquetadiño.

Noutra nave chegaban os residuos dos contenedores verdes escuros e librábanse nun foxo.

De alí collíaos un pulpo e pasaban a outra nave onde lles sacaban a auga con calor, e o vapor de auga saía por dúas chemineas.

Despois, o residuo xa seco ía ter logo dunhas cantas voltas a unhas caldeiras onde se queimaban e producíase suficiente enerxía eléctrica para abastecer a cidade de A Coruña. Por esas chemineas non saía fume, ou non se vía, pois pasaba por moitos filtros. As cinzas metíanas nuns sacos e almacenábanas nun monte próximo ben tapadas con terra e plásticos.

Antes de irnos fixemos un examen e aprobamos case todos, e en recompensa déronnos moitos regalos: un contenedor de lixo amarelo, cheo de caramelos e lápices reciclados. Unha aperta a Bea e Celia que foron superboas.

Logo collimos o autobús e fomos a Aquapark, o parque acuático máis grande de Galicia. Bañámonos nas piscinas e tirámonos polos tobogáns. Foi superdivertido e non paramos de xogar ata a hora de marchar.

Camiño de Fisterra paramos no castelo medieval de Vimianzo. Exploramos todo o castelo, andivemos polas almeas e subimos á torre máis alta.

Por fin chegamos ao faro de Fisterra, e dende alí vimos a estatua da liberdade. A verdade é que hai que fixarse moi pero que moi ben, e só se ve como un pequeno destello alá lonxe ao outro lado do mar. Alí merendamos e logo compramos uns regaliños nunha tenda para traer de recordo.

O resto das fotos tédelas neste enlace

Hoxe todas as nenas e nenos de infantil fomos coas nosas profes a Apípolis, a cidade das abellas, en Xeve, Pontevedra. Pasámolo superben. Vestímonos cos traxes de apicultores, para que as abellas non nos picasen, cunha funda con careta e cuns guantes amarelos enormes coma soles.

Despois vimos colmeas con abellas de verdade, pois había un señor apicultor que nos ensinaba todo, e que lle botaba fume ás abellas para que non se enfadasen. Vimos as obreiras, as larvas, a raíña e os abázcaros, que eran os máis gordos. As abellas chegaban á colmea cargadas de mel e tamén coas patas cheas de pole de moitas cores: branco, amarelo, laranxa...

As que máis medo tiveron foron as profes, que non movían nin un dedo por se acaso.

A seguir contáronnos un conto superdivertido e fumos ver unha exposición con moitos carteis, con vídeos, con osos que comían as abellas, e con enxames que vivían en colmeas de vidro, e viamos como as abellas entraban e saían.

Ao acabar o paseo tocou traballar de verdade, e tivemos que sacar o mel dos panais, dentro dun extractor, unha máquina parecida a unha bicicleta, e démoslle todos á manivela para ver quen era capaz de sacar máis mel. Ao final enchemos un caldeiro, e metemos o mel nuns frasquiños moi pequeniños.
E despois do traballo... tocou cociñar unhas riquísimas galletas de mel. A verdade é qué saíron un pouco duras, e a min case me rompen un dente, pero estábanche ben boas. Mentres se cocían as galletas fixemos unhas velas coa cera das abellas.
Chegou a hora da comida ¡e mira que tiñamos fame!

Ao acabar fomos xogar ao patio, e había que encestar un balón nunha canasta de baloncesto. Outros nenos xogaron nunha piscina que non tiña auga, e outros andaban atrás de Roni, un can moi guapo que non nos facía moito caso, nin aínda que lle tirasemos do rabo.

Pola tarde, cos monitores fixemos unha roda e cantamos e xogamos moito. E antes de irnos aínda nos regalaron a cada un de nós tres cousas: unha galleta de mel, unha vela pequerrechiña e un frasquiño cheo co mel que sacaramos na bici.
Esta si que foi unha boa excursión!!

Podemos ver aquí todas as fotos xuntas.

Na páxina do PNUMA (Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente) atoparás máis materiais informativos, e algúns vídeos, coma este dunha canción de Sting con imaxes e mensaxe.

Nos enlaces seguintes podes aprender consellos para colaborar na mellora do medio ambiente:

Como podes controlar ti o cambio climático: baixa, apaga, recicla e anda.

Calcula as emisións de Carbono que podes aforrar

Baixa a calefacción, apaga as luces que non necesitas, recicla os residuos e camiña ou vai en bici á escola; estas son algunhas das formas nas que podes axudar.

Para rematar aquí tedes uns xogos:

1. Para cuidar a illa de Honoloko.

2. Moitos máis xogos na web de Fundación Biodiversidad.

Ao rematar o teatro, puxo a guinda do fetival a actuación do mestre e gaiteiro D. Guillerme Ignacio Costa e grupo de pandereiteiras do colexio, integrado por Vanesa, Iria R., Iria P. e Patricia.

Aquí temos o resto das imaxes.

A seguir podemos ver unha mostra da actuación destes artistas:

Lembrade que temos un concurso de investigación con preguntas para resolver, e que todos os que respondades correctamente teredes un regalo.

Neste CD tamén se inclúe unha edición multimedia do Libro Viaxeiro 2008, así que podemos ver e escoitar as páxinas do libro, lidas polos nenos e nenas de 3º curso.

A continuación presentamos algúns dos traballos do xornal, que podedes ver tamén directamente en internet.

Os nenos e nenas de educación infantil opinan sobre a elección de presidente

PRIMEIRO CICLO:

Os nenos de 2º A din o que farían diante de situaciós sorprendentes

SEGUNDO CICLO:

Noticias de 3º A

As lerias de 3º B

A cestería (3º B)

As redeiras (3º B)

Os zapateiros (3º B)

Contos (4º B)

TERCEIRO CICLO

A vida e obra de Xosé María Álvarez Blázquez (5º)

Unha aventura noturna (6º)

Finalmente, lembramos que tamén estamos facendo o Fiadeiro Mural, diante da entrada do colexio, onde imos recollendo as novas máis interesantes que se van producindo, e que polo tanto recolle a máis viva actualidade.

Despois fixémoslle moitas preguntas, e soubemos que na colmea viven unha raíña, moitas obreiras e moitos zánganos. A raíña pon os ovos para que poidan nacer máis abellas. As obreiras fan moitos traballos: as recolectoras van buscar o néctar das frores para facer o mel e tamén traen o pole; as cereiras fan a cera para construír as celas; as nodrizas cuidan dos ovos e das crías e danlle de comer á raíña a xalea real; as vixiantes son ás que pican co seu aguillón cando alguén molesta á colmea. Os zánganos tamén fan cousas, son os papás das abellas e tamén son as estufas da colmea porque axudan a dar calor.

As obreiras buscan o mel nas flores, e as que máis lles gustan son as margaridas, pero tamen as frores das árbores como o castiñeiro, que nos dá castañas para facer o magosto, ou o eucalipto.

Ao final probamos o mel que nos trouxo o apicultor das súas abellas, iso ao principio, porque despois acabamos zampándonos o bote enteiro e aínda queriamos máis. Mira que che estaba ben bo!

Pinchando aquí podedes ver máis fotos

Os resultados foron os seguintes:

1º - CEIP de Beluso: Gañoulle a Cela e empatou con A Pedra

2º - CEIP de Cela: Gañáronlle ao colexio de A Pedra e perderon con Beluso

3º - CEIP de A Pedra: Perderon co colexio de Cela e empataron con Beluso.

No noso equipo temos que destacar a participación das nosas xogadoras (Erica, Vicky e Alba) que coa súa inexpugnable defensa conseguiron manter a raia aos delanteiros rivais. Pero tamén é verdade que todos os xogadores e xogadoras foron moi importantes para conseguir a victoria.

Así que noraboa a todos e tamén aos colexios de Cela e A Pedra, que foron duros rivais.

Despois déronnos unha boa merenda, con mazás, cacahuetes e unha botella de auga. Máis tarde repartiron uns premios, pero a nós non nos tocou nada. Por fin apareceu o Xabarín e fartámonos de bailar coas cancións que cantaba.

Ao rematar soltamos un montón de globos, un de cada colexio, para que a lingua galega se espallase o máis lonxe posible.

Antes de coller o autobús dimos unha volta pola zona vella de Pontevedra, e vimos unhas excavacións arqueolóxicas onde había ósos enterrados.

(O resto das fotos podedes velas pinchando aquí)